Çocukluk

turuncu
hiç bitmeyen 45 dakikalık bir dilim ister misin?

pur
kaça satıyorsun?
bir dilim asla yetmez :)

t
paha biçilemez.
elinde paha biçilemez ne varsa onu istiyorum
paha biçemediğin bir silgi bile olabilir

p
paha biçemediğim tam karşımda randevu defterim var
benim için paha biçilmez bi şey :)

t
tamam olur :)

p
vermem ama :)

t
onu bana verirsen sana hiç bitmeyen dilimlerden veririm

p
ben bulayim paha biçilmez başka bişey
seni kandırmak da istemem
bu silgi benim büyük büyük büyük babamdan kalmadır
o yüzden paha biçilmez diye

t
:)

p
gördün mü ne kadar iyi bi insanım

t
görüyorum, uçağın bile var
o kadar iyi bir insansın

p
yel değirmenlerine karşı don kişot muyum
uçuyorum durmadan ben pilot muyum

t
kuşsundur belki?
belki de kağıt uçak
şimdi tosan olsa içimizdeki hiç bitmeyen çocuktan dem vururdu

p
vururdu
çocuuuk hiiç biter mii
çoocuuk hiiç biter mii
kalıır içimizde
bir parkta salıncakta
bir oyuncak uçakta
bir renkli kağıtta
çocuuuk hiiiç biteer miii
-müzik giriyor araya-

t
düet yapalım bu şarkıya
bitmez canım, bitmez elbet
gözü parlar, karnı acıkır
bir salatalıkla doyar
bitmez çooocuuuk

p
:)
güzel oldu
çocuuk hiiç biter miii
kalıır bi küsüşte
bir yenilişte
bir anne dizinde
bir çizgi filmde
çocuuk hiiç biter mii

sabah sabah.

sabah oldu. kimse nasıl sabah olur bilmem. istanbul'a sabah oldu. sabahın seslerini severim ama gemilerin neden sabah sabah bolca düdük öttürdüklerini bilmiyorum. sis de yok halbuki. şehir magandası kıvamında birbirlerine selam mı veriyorlar ne? minibüslere korna çalmayı yasakladıkları gibi gereksiz yere korna çalmak gemilere de yasaklanmalı.


Zaman düşer ellerimden yere
Oradan tahta boşa
Saatler çalışır izinsiz
Hep bir sonraya
Resimler sararır
Güneşsizlikten
Dostlar dağılır dört bir yana
Kendi yollarına

Ve sen
Ben
Değirmenlere karşı
Bile bile
Birer yitik savaşçı
Akarız dereler gibi
Denizlere
Belki de en güzeli böyle...

Uçurtma uçar sözlüğümden
Geri gelmeyecek bir kuş
Yaşanmamış kırıntılar
Sadece bir düş


değirmenler çalıyor, bülent ortaçgil'e saygılar diyip şebnem ferah söylüyor. bugün şöyle hissettim: bülent ortaçgil şarkılarını seslendirmemeli. tıpkı, santana gibi, şarkıları yazmalı, bestelemeli ama başkaları yorumlamalı. özellikle zuhal olcay yorumları, oldukça güzel.

çıkmıyor işte, istediğim şeyi yazamıyorum. en iyisi bir alıntı yapıp geçip gitmek, olur ya belki bir gün ben de "tam" da istediğim şeyi yazabilirim..


"Keşke bu yola çıkmasaydım" diye kişi,
eski yerini özlüyordur -- ya da,
ulaştığı (ulaşabileceği) yeni yer(ler)den
korkuyordur.

Nereye --ne yere--- gittiğini, gideceğini,
gitmek istediğini bilmeyen kişi için,
her yol aldatıcıdır.

Sürekli yolda olması gereken kişi
-- yeri yol olan kişi --, bir yere yerleşme
istediğini her duyduğunda,
kendini aldatıyordur.

yürüme, oruç aruoba.


öyle işte, hala eksik hissediyorum kendimi, yazamıyorum işte, kendimden mi korkuyorum yine yoksa? içime yine yolculuk mu düştü nedir?